कलियुगका कुरा: नेपालमा जहाँ रोड राम्रो त्यहाँ धेरै दुर्घटना

Friday, July 20, 2012

नेपालमा जहाँ रोड राम्रो त्यहाँ धेरै दुर्घटना

'साझा सवाल' मा देशमा सडक दुर्घटना किन बढेको भनेर कार्यक्रम गरेको। एकजना विश्लेषकले भने, 'हाम्रोमा जहाँ जहाँ पक्की र राम्रो रोड छ त्यहाँ त्यहाँ दुर्घटना धेरै भएको रेकर्ड मैले अनुसन्धानबाट पाएँ।' सरकारलाई यस्तो विश्लेषण सुनाउँदा रहेछन् र पो हाम्रो रोडको गति यस्तो हुँदोरहेछ।

Adhikari Hari, Tikaram Bhattarai, Yadav Bhattarai and 80 others like this.
1 share
- Bishnu Bhurtel हा हा ।
  
  Thursday at 3:57pm ·
- Banjade Ganesh Prasad ल हे हजुर के के रेकर्ड गर्नु भएको छ । उत्सुकता बढेको छ ।
  
  Thursday at 3:57pm ·
- Laxman Karki kuro thikai ho koteshwor suryabinayak ko sadak ma ni testai paieko thyo ek samaya
  
  Thursday at 3:59pm ·
- Nikunja Tiwari ramro lagyo uhako comment
  
  Thursday at 4:01pm · · 1
- Bishnugautam Laxmipratisthan http://www.nepalmother.com/2012/07/blog-post_18.html
  
  नेपाल मदर डट कम NepalMother.com: दुर्घटनामा आफ्ना दुई होनाहार छोराहरु गुमाएका र अहिले सडक दुर्घटना
  www.nepalmother.com
  
  नेपाल थाहा पाउन अन्त कतै जानै पर्दैन, एउटा क्लिकमा सबैथोक...जे देख्यो त्यही लेख्...See More
  
  Thursday at 4:02pm · · 1 ·
- MiNz Thalang jahile ni bajet ko antim din ma rat hos ya barsa navani baluwa fale jasto alkatra chari dinchhan ani nahos ta accident tyo kun mapdandha ma banaichha sarokarwala ko chaso rahanna
  
  Thursday at 5:01pm ·
- गगने गंण्गने ‎: यो चाँही हास्नपर्ने भन्दापनी खित्कै छाड्नुपर्ने कारण हो ल!
  
  Thursday at 6:52pm ·
- Ajay Kumar Rai tar mazdoor union ka delegate lai bolayer aafno vanai rakhana nadine yo kasto type ko pgm ho ra , organizer le ke organize gareko ho , only trade union ka delegate haru lai tyaha mass badhaune re lunch khan bolako ho !!!!
  
  Thursday at 8:19pm ·

No comments:

Post a Comment

Please leave your comment here

को हो?

सन् २००९ देखि २०१३ सम्म मैले लेख्ने फेसबुक स्टाटसको अन्त्यमा 'हास्नुपर्ने कारण धेरै छन् हा हा हा... ' भनेर लेखिएको हुन्थ्यो। त्यही हास्नुपर्ने कारणलाई कोही कोही साथीले 'खुब मन पर्छ त्यसलाई एक ठाउँमा संग्रह गरेर राख् न' भनेर उचालेकाले कली टाइम्स (कलियुगका कुरा) शुरु भएको हो। फेसबुकले स्टाटसमा निश्चित क्यारेक्टर मात्र राख्न दिने हुनाले (त्यतिबेलाका कुरा, अहिले त परिवर्तन भइसक्यो) कतिपय लामा स्टाटस पनि यहाँ हुन्छन्।

र, कहिलेकाँही मलाई लेख्न मन लाओ भने तीन हजार शब्द पनि लेखेको र त्यसलाई यहाँ थुपारेका उदाहरण छन्। त्यसबाहेक मैले कुनै कुनै पत्रिका वा अनलाइनका लागि लेखेको लेखलाई पनि मन लाग्दा लाग्दा यहाँ थुपार्ने गर्छु।

खासमा चाहिँ मेरा बाउआमाले राख्देको नाम दीपक भट्टराई हो। आफैं केही गरेर अरुलाई रोजगार दिने पाइन (खुबी) नभइन्जेल पत्रकारको काम गरिरहेको छु। अहिले बिबिसी मेडिया एक्सन म्यानमारमा सिरिज प्रोड्युसरको काम गर्छु। यस अगाडि २०१७ अक्टुबरसम्म बिबिसी मिडिया एक्सन नेपालले उत्पादन गर्ने साझा सवाल कार्यक्रमको सम्पादक थिएँ। तर मैले यहाँ राख्ने सामाग्रीमा म काम गर्ने संस्थाको कुनै साइनो छैन, 'गोरु बेचेको पनि।' यहाँ राखेका सामाग्री शुद्ध मेरा मनमा लागेका विशुद्ध कुरा हुन्।

सक्रिय पत्रकारिता गर्न थालेको दुई दशक भन्दा धेरै भयो। स्पेसटाइम भन्ने दैनिक पत्रिकामा दुई वर्ष जति, कान्तिपुर टिभीमा ६ वर्ष जति, दैनिकी र नागरिकन्युज अनलाइनमा डेढ वर्ष जति काम गरेपछि सन् २००९ देखि अहिलेको संस्थामा जागिरे छु।

धन्नै बिर्सिएको,

सन् २००८ मा यो ब्लग शुरु गर्दा यो ब्लगको नाम काली टाइम्स थियो। म काली गण्डकी (शालीग्राम पाइने)को किनारमा जन्मेको हुँ। डेढगाउँमा। कैयौं दिन अनि कैयौं रात गण्डकी किनारमा कहिले एक्लै, कहिले दुक्लै र कहिले साथीहरूसँग बिताएको हुनाले काली गण्डकीसँग मेरो विशेष लगाव छ। हर्मन हेस्सेको पुस्तक सिद्वार्थ, पारिजातको शिरिषको फूल, सरुभक्तको पागलवस्ती मैले काली गण्डकी किनारमा पढेको थिएँ। जुन म बाँचिन्जेल स्मरणमा रहला, अल्जाइमर्स नलागोस्।

सन् २००८ तिर मैले केही साथीहरूसँग मिलेर काली टाइम्स नामको पत्रिका पनि प्रकाशन गर्थें। त्यसमा गण्डकी प्रदेश अन्तरगत नवलपुर जिल्लाको डेढगाउँ, रकुवा, रुचाङ, नरम, बुलिङटार आदि ठाउँका समाचार, लेख, अन्तरवार्ता छापिन्थे। त्यो बेला देश संघीयतामा गएको तथा प्रदेश बनिसकेको थिएन। आर्थिक अभावका कारण डेढ वर्षपछि त्यो गाउँले पत्रिका नियमित गर्न सकिएन। त्यतिबेलाका केही सामग्री पनि यो ब्लगमा छ।