कलियुगका कुरा: कविता छपाउन आइपुग्नु भो हजुरबा

Tuesday, February 15, 2011

कविता छपाउन आइपुग्नु भो हजुरबा

गाउँबाट नजिकका हजुर्बा आउनुभाछ। पत्रिकामा कविता छपाउने मन छ रे। उहाँको तमसुके अक्षरलाई टाइप गरेर पत्रिकाका कार्यालयमा धाउँदैछु। मैले दिंदैमा छाप्दैनन् हजुरबा भनेको गाउँका अर्को कल्ले दियो भने छाप्छन् त भनेर हैरान भयो। म जस्तो भारभुरेलाई त पत्रिकाँ लेख कविता पठाउनेले हैरान पार्छन भने बिचरा सम्पादकहरुको हालत के भा होला....

3 hours ago · ·

Sharad Chirag, भुवनेश्वर शर्मा, Ishwor Lamichhane and 11 others like this.
- Jaw Knock Raazaa गर्दिनु न त त्यती । बिचरा हजुरबा । :))
  3 hours ago · · 2 people
- Ujwal Ojha भनेसी लोकनाथ बुबाले सताउनु भयो तपाइलाइ पनी
  3 hours ago ·
- Krishna Kumar Tapae tayo thauma hunuhuthau ra po vanu va ....
  3 hours ago · · 1 person
- Krishna Kumar Tapae tayo thauma hunuhuthau ra po vanu va ....
  3 hours ago ·
- Jiwan Bhattarai mero pani eudo kabita 6paunu thiyo. Lau na dipak sir.........
  3 hours ago · · 2 people
- Gajendra Budhathoki दीपकजी एउटा रमाइलो स्मरण सुनाउँ म समाचारपत्रको साप्ताहिक परिशिष्टांक सौगातको संयोजक भएकाबेला पोष्टबक्सबाट आएका पत्रहरू खोल्दा साप्ताहिक रूपमा प्राप्त हुने औसत १५ वटामध्ये १२ वटामा त कवितै हुन्थे, यो मुलुकमा त कति धेरै कवि भन्ने लागेर (भैरव अर्यालको निवन्धको झल्झती सम्झना गर्दै) मैले त्यतिखेर कवितै लेख्न बन्द गरेँ भन्या
  3 hours ago · · 3 people
- Ujwal Ojha कोरियामा त कविको पनि लाइसेन्स हुन्छ रे यहा पनि त्यस्तै भए देखी कम हुन्थ्यो की ?
  2 hours ago · · 1 person
- लक्ष्मी पराजुली good job Dipak ji.
  2 hours ago ·
- Jiwan Bhattarai dipak sirlai yaso jiskyaitopalya matrai ho. Maile katabata kabita phuraunu. 12khari kharne belaan guchcha kheldai ra bakhrabastu charauna jandai thik bho. Baru kahile yaso bihebatulma shilok suneko bhaera 2/4 wata shilok bhane mukhagra 6 hai.....
  about an hour ago · · 1 person
- Ujjwal Prajapati Sewa nai dharma ho, dipak jee...
  23 minutes ago ·
- Narayan Amrit sindhupalchok Jillama gata barsa mrityu huneharu 487 ...tee madhye 486 jana ta kabi rahechhan re ....halat aru jillako pani testai hola ni hai ....................hahahahhahhahah
  7 minutes ago ·

No comments:

Post a Comment

Please leave your comment here

को हो?

सन् २००९ देखि २०१३ सम्म मैले लेख्ने फेसबुक स्टाटसको अन्त्यमा 'हास्नुपर्ने कारण धेरै छन् हा हा हा... ' भनेर लेखिएको हुन्थ्यो। त्यही हास्नुपर्ने कारणलाई कोही कोही साथीले 'खुब मन पर्छ त्यसलाई एक ठाउँमा संग्रह गरेर राख् न' भनेर उचालेकाले कली टाइम्स (कलियुगका कुरा) शुरु भएको हो। फेसबुकले स्टाटसमा निश्चित क्यारेक्टर मात्र राख्न दिने हुनाले (त्यतिबेलाका कुरा, अहिले त परिवर्तन भइसक्यो) कतिपय लामा स्टाटस पनि यहाँ हुन्छन्।

र, कहिलेकाँही मलाई लेख्न मन लाओ भने तीन हजार शब्द पनि लेखेको र त्यसलाई यहाँ थुपारेका उदाहरण छन्। त्यसबाहेक मैले कुनै कुनै पत्रिका वा अनलाइनका लागि लेखेको लेखलाई पनि मन लाग्दा लाग्दा यहाँ थुपार्ने गर्छु।

खासमा चाहिँ मेरा बाउआमाले राख्देको नाम दीपक भट्टराई हो। आफैं केही गरेर अरुलाई रोजगार दिने पाइन (खुबी) नभइन्जेल पत्रकारको काम गरिरहेको छु। अहिले बिबिसी मेडिया एक्सन म्यानमारमा सिरिज प्रोड्युसरको काम गर्छु। यस अगाडि २०१७ अक्टुबरसम्म बिबिसी मिडिया एक्सन नेपालले उत्पादन गर्ने साझा सवाल कार्यक्रमको सम्पादक थिएँ। तर मैले यहाँ राख्ने सामाग्रीमा म काम गर्ने संस्थाको कुनै साइनो छैन, 'गोरु बेचेको पनि।' यहाँ राखेका सामाग्री शुद्ध मेरा मनमा लागेका विशुद्ध कुरा हुन्।

सक्रिय पत्रकारिता गर्न थालेको दुई दशक भन्दा धेरै भयो। स्पेसटाइम भन्ने दैनिक पत्रिकामा दुई वर्ष जति, कान्तिपुर टिभीमा ६ वर्ष जति, दैनिकी र नागरिकन्युज अनलाइनमा डेढ वर्ष जति काम गरेपछि सन् २००९ देखि अहिलेको संस्थामा जागिरे छु।

धन्नै बिर्सिएको,

सन् २००८ मा यो ब्लग शुरु गर्दा यो ब्लगको नाम काली टाइम्स थियो। म काली गण्डकी (शालीग्राम पाइने)को किनारमा जन्मेको हुँ। डेढगाउँमा। कैयौं दिन अनि कैयौं रात गण्डकी किनारमा कहिले एक्लै, कहिले दुक्लै र कहिले साथीहरूसँग बिताएको हुनाले काली गण्डकीसँग मेरो विशेष लगाव छ। हर्मन हेस्सेको पुस्तक सिद्वार्थ, पारिजातको शिरिषको फूल, सरुभक्तको पागलवस्ती मैले काली गण्डकी किनारमा पढेको थिएँ। जुन म बाँचिन्जेल स्मरणमा रहला, अल्जाइमर्स नलागोस्।

सन् २००८ तिर मैले केही साथीहरूसँग मिलेर काली टाइम्स नामको पत्रिका पनि प्रकाशन गर्थें। त्यसमा गण्डकी प्रदेश अन्तरगत नवलपुर जिल्लाको डेढगाउँ, रकुवा, रुचाङ, नरम, बुलिङटार आदि ठाउँका समाचार, लेख, अन्तरवार्ता छापिन्थे। त्यो बेला देश संघीयतामा गएको तथा प्रदेश बनिसकेको थिएन। आर्थिक अभावका कारण डेढ वर्षपछि त्यो गाउँले पत्रिका नियमित गर्न सकिएन। त्यतिबेलाका केही सामग्री पनि यो ब्लगमा छ।