कलियुगका कुरा: जुत्ता ठूला, श्रीमती सानी किन

Tuesday, February 15, 2011

जुत्ता ठूला, श्रीमती सानी किन

फुपुको छोरीको बिहेमा गतिलै बनेर जान परो भनेर नयाँ छालाको जुत्ता किनेर लाइयाथ्यो। यता उता अलिक चल्न परो। गोलीगाँठो मुनिको छाला खोस्रिएर टट्याएकोछ, बुढी औंलाको नङ उप्केला झैं भाछ। बुढापाकाले जुत्ता रोज्नु ठूलो, श्रीमती खोज्नु सानी भन्थे। पहिलोको त महत्व बुझियो यो श्रीमती चाहिँ किन सानी खोज्नु भनेका हुन् पत्ता लाउन सक्या छैन। लउन कसैलाई जानकारी भए था पाम्....

Dil Bhusan Pathak, Sunita Giri, Ujwal Ojha and 28 others like this.
- Gorakh Regmi sani vai vani kam khan6e vanera halo.......LOL
  Sunday at 3:03pm · · 2 people
- Rajesh Bhattarai sarbajanik thau ma vanna na-milla ki....
  Sunday at 3:05pm ·
- Bhanu Parajuli जुत्ता त साट्न मिल्ला, श्री मती ठुली भये फेरी... हाहाहाहाहा
  Sunday at 3:06pm · · 2 people
- Gaurab Luitel हा हा हा ...। खोई! सजिलो हुन्छ भनेर होला ।
  Sunday at 3:06pm · · 1 person
- Gaurab Luitel लास्ट हँसाउन्छन् हो दिपकजी पनि ।
  Sunday at 3:08pm ·
- Rabindra Adhikari हा हा हा ....खै ...
  Sunday at 3:13pm ·
- Prakash Koirala hahahahha kura sahi ho
  Sunday at 3:14pm ·
- Surya Kanta Sedai Purus pradhan desma sreemati thuli vay sreemanlai hep6in vanera sani khojya jasto lag6 Deepak sir malai ta..
  Sunday at 3:19pm ·
- Dharma Raj Bhusal जुत्ताका लागि त आफुपनि अनुभवि नै हो, तर श्रीमतिका मानेमा पटक्कै आइडिया भएन । तर मलाई झ्वाट्ट लागेको चाहिं कम खर्च हुन्छ भनेर वा उमेर जांदा पनि कम बुढी देखिन्छन भनेर होला । खै के खै के.........
  Sunday at 3:20pm · · 1 person
- Ujjwal Acharya Kutna nasakun bhanera ho ki?
  Sunday at 3:38pm ·
- Rajen Subedi अरु टाइट भए राम्रो, जुत्ता खुकुलो राम्रो भन्छन नि दिपक सर तेही होला
  Sunday at 3:40pm · · 3 people
- Govinda Adhikari अलि बूढो भएपछि थाहा पाउनु हुनेछ । बूढाबूढी दुवै ऐया ऐया गरेर बस्नुपर्दा ।
  Sunday at 3:51pm · · 4 people
- Kamal Mahat हा...हा..हा खैत दिपक जी थाहा भएनत ..
  Sunday at 3:52pm ·
- Shramdip Chaulagain hamra mantri rabindra shrestha lai sodne ho ki ?
  Sunday at 7:27pm · · 2 people
- Suraj Shrestha hijo j hos thulai liyeko chu jutta ramro garechu jasto lagyo
  Sunday at 8:19pm ·
- Roshan Acharya SACHCHAI KINA HOLA HAU..???
  Yesterday at 9:16am ·
- Gokarna Khatiwoda sani le hepna sakdina kya tyasaile. sani bhaneko size ma matria sani bhaneko haina, sabai kurale aaphu bhanda sani bhaneko ho. deepak le yatti kura pani nabujheko jasto nagara na bhai.
  Yesterday at 11:47am ·

No comments:

Post a Comment

Please leave your comment here

को हो?

सन् २००९ देखि २०१३ सम्म मैले लेख्ने फेसबुक स्टाटसको अन्त्यमा 'हास्नुपर्ने कारण धेरै छन् हा हा हा... ' भनेर लेखिएको हुन्थ्यो। त्यही हास्नुपर्ने कारणलाई कोही कोही साथीले 'खुब मन पर्छ त्यसलाई एक ठाउँमा संग्रह गरेर राख् न' भनेर उचालेकाले कली टाइम्स (कलियुगका कुरा) शुरु भएको हो। फेसबुकले स्टाटसमा निश्चित क्यारेक्टर मात्र राख्न दिने हुनाले (त्यतिबेलाका कुरा, अहिले त परिवर्तन भइसक्यो) कतिपय लामा स्टाटस पनि यहाँ हुन्छन्।

र, कहिलेकाँही मलाई लेख्न मन लाओ भने तीन हजार शब्द पनि लेखेको र त्यसलाई यहाँ थुपारेका उदाहरण छन्। त्यसबाहेक मैले कुनै कुनै पत्रिका वा अनलाइनका लागि लेखेको लेखलाई पनि मन लाग्दा लाग्दा यहाँ थुपार्ने गर्छु।

खासमा चाहिँ मेरा बाउआमाले राख्देको नाम दीपक भट्टराई हो। आफैं केही गरेर अरुलाई रोजगार दिने पाइन (खुबी) नभइन्जेल पत्रकारको काम गरिरहेको छु। अहिले बिबिसी मेडिया एक्सन म्यानमारमा सिरिज प्रोड्युसरको काम गर्छु। यस अगाडि २०१७ अक्टुबरसम्म बिबिसी मिडिया एक्सन नेपालले उत्पादन गर्ने साझा सवाल कार्यक्रमको सम्पादक थिएँ। तर मैले यहाँ राख्ने सामाग्रीमा म काम गर्ने संस्थाको कुनै साइनो छैन, 'गोरु बेचेको पनि।' यहाँ राखेका सामाग्री शुद्ध मेरा मनमा लागेका विशुद्ध कुरा हुन्।

सक्रिय पत्रकारिता गर्न थालेको दुई दशक भन्दा धेरै भयो। स्पेसटाइम भन्ने दैनिक पत्रिकामा दुई वर्ष जति, कान्तिपुर टिभीमा ६ वर्ष जति, दैनिकी र नागरिकन्युज अनलाइनमा डेढ वर्ष जति काम गरेपछि सन् २००९ देखि अहिलेको संस्थामा जागिरे छु।

धन्नै बिर्सिएको,

सन् २००८ मा यो ब्लग शुरु गर्दा यो ब्लगको नाम काली टाइम्स थियो। म काली गण्डकी (शालीग्राम पाइने)को किनारमा जन्मेको हुँ। डेढगाउँमा। कैयौं दिन अनि कैयौं रात गण्डकी किनारमा कहिले एक्लै, कहिले दुक्लै र कहिले साथीहरूसँग बिताएको हुनाले काली गण्डकीसँग मेरो विशेष लगाव छ। हर्मन हेस्सेको पुस्तक सिद्वार्थ, पारिजातको शिरिषको फूल, सरुभक्तको पागलवस्ती मैले काली गण्डकी किनारमा पढेको थिएँ। जुन म बाँचिन्जेल स्मरणमा रहला, अल्जाइमर्स नलागोस्।

सन् २००८ तिर मैले केही साथीहरूसँग मिलेर काली टाइम्स नामको पत्रिका पनि प्रकाशन गर्थें। त्यसमा गण्डकी प्रदेश अन्तरगत नवलपुर जिल्लाको डेढगाउँ, रकुवा, रुचाङ, नरम, बुलिङटार आदि ठाउँका समाचार, लेख, अन्तरवार्ता छापिन्थे। त्यो बेला देश संघीयतामा गएको तथा प्रदेश बनिसकेको थिएन। आर्थिक अभावका कारण डेढ वर्षपछि त्यो गाउँले पत्रिका नियमित गर्न सकिएन। त्यतिबेलाका केही सामग्री पनि यो ब्लगमा छ।