कलियुगका कुरा: ठगी चलिरहेकै छ

Tuesday, July 10, 2012

ठगी चलिरहेकै छ

अगिल्लो स्टाटसमा +2 का विदेशी नाममा व्यङ्य गर्यो भनेर होला आज फेरि अर्का एकजनाले सुनाए कतिपय +2 ले कक्षा ११ मा स्कूलरसिप दिन्छौं भनेर विद्यार्थी भर्ना गर्छन् रे अनि कक्षा १२ मा पुगेपछि दुई वर्षकै फिस लिइदिएर ढाड सेक्छन् रे। अनि कोही कोही चलाख विद्यार्थी ११ एयरकन्डिसनवालामा पढे पनि १२ कक्षा पढ्न सरकारी उच्च माविमा जाने रहेछन्। ठगी चलिरहेकै छ, उही कसले कसलाई ठग्ने भन्ने प्रतिश्पर्धा मात्र हो....

Tikaram Bhattarai, Udita Thapa, Koirala Sharad and 55 others like this.
2 shares
- Nirajan Sinkhada Niran जस्तालाई त्यसतै पाउरोटीलाई निस्तै :)
  July 6 at 5:31pm via mobile ·
- विजय कुमार के.सी. · 120 mutual friends
  आफ्नो खल्ती दरो बनाए अरुलाई दोष लाऊनु पर्दैन।
  July 6 at 6:23pm via mobile ·
- Narayan Bhandari ठगी चलिरहेकै छ,
  July 6 at 6:33pm ·
- Basanta Spring क्यार्नु त, दश जोड दुइ नपढी सस्तो टि.यू. छिर्न नपाइने भैहाल्यो ?
  July 6 at 6:46pm ·
- Bhojendra Basnet जनताका छोराछोरीलाई पो आपत् छ त ....शैक्षिक माफियाहरुले सर्वसाधारणको पहुँच पुग्ने त्रिविको प्रविणता प्रमाणपत्र तह हटाइहाले ....त्यसअनुरुपको अन्य ठाउँमा पूर्वाधार छैन गरिबका छोराछोरीले विज्ञान विषय पढ्न चाहेर पनि सक्दैनन अहिले त यस्तो छ दूर्गति थुइक्क...हुने त यसै मख्ख छँदैछन् नहुनेको भने ढाड सेकेका छन् निजी कलेजले
  July 6 at 8:33pm ·
- Prakash Shah ठगी चलिरहेकै छ, उही कसले कसलाई ठग्ने भन्ने प्रतिश्पर्धा मात्र हो....
  July 6 at 8:40pm ·
- Suman Acharya ‎100% right.......
  July 6 at 9:23pm ·

No comments:

Post a Comment

Please leave your comment here

को हो?

सन् २००९ देखि २०१३ सम्म मैले लेख्ने फेसबुक स्टाटसको अन्त्यमा 'हास्नुपर्ने कारण धेरै छन् हा हा हा... ' भनेर लेखिएको हुन्थ्यो। त्यही हास्नुपर्ने कारणलाई कोही कोही साथीले 'खुब मन पर्छ त्यसलाई एक ठाउँमा संग्रह गरेर राख् न' भनेर उचालेकाले कली टाइम्स (कलियुगका कुरा) शुरु भएको हो। फेसबुकले स्टाटसमा निश्चित क्यारेक्टर मात्र राख्न दिने हुनाले (त्यतिबेलाका कुरा, अहिले त परिवर्तन भइसक्यो) कतिपय लामा स्टाटस पनि यहाँ हुन्छन्।

र, कहिलेकाँही मलाई लेख्न मन लाओ भने तीन हजार शब्द पनि लेखेको र त्यसलाई यहाँ थुपारेका उदाहरण छन्। त्यसबाहेक मैले कुनै कुनै पत्रिका वा अनलाइनका लागि लेखेको लेखलाई पनि मन लाग्दा लाग्दा यहाँ थुपार्ने गर्छु।

खासमा चाहिँ मेरा बाउआमाले राख्देको नाम दीपक भट्टराई हो। आफैं केही गरेर अरुलाई रोजगार दिने पाइन (खुबी) नभइन्जेल पत्रकारको काम गरिरहेको छु। अहिले बिबिसी मेडिया एक्सन म्यानमारमा सिरिज प्रोड्युसरको काम गर्छु। यस अगाडि २०१७ अक्टुबरसम्म बिबिसी मिडिया एक्सन नेपालले उत्पादन गर्ने साझा सवाल कार्यक्रमको सम्पादक थिएँ। तर मैले यहाँ राख्ने सामाग्रीमा म काम गर्ने संस्थाको कुनै साइनो छैन, 'गोरु बेचेको पनि।' यहाँ राखेका सामाग्री शुद्ध मेरा मनमा लागेका विशुद्ध कुरा हुन्।

सक्रिय पत्रकारिता गर्न थालेको दुई दशक भन्दा धेरै भयो। स्पेसटाइम भन्ने दैनिक पत्रिकामा दुई वर्ष जति, कान्तिपुर टिभीमा ६ वर्ष जति, दैनिकी र नागरिकन्युज अनलाइनमा डेढ वर्ष जति काम गरेपछि सन् २००९ देखि अहिलेको संस्थामा जागिरे छु।

धन्नै बिर्सिएको,

सन् २००८ मा यो ब्लग शुरु गर्दा यो ब्लगको नाम काली टाइम्स थियो। म काली गण्डकी (शालीग्राम पाइने)को किनारमा जन्मेको हुँ। डेढगाउँमा। कैयौं दिन अनि कैयौं रात गण्डकी किनारमा कहिले एक्लै, कहिले दुक्लै र कहिले साथीहरूसँग बिताएको हुनाले काली गण्डकीसँग मेरो विशेष लगाव छ। हर्मन हेस्सेको पुस्तक सिद्वार्थ, पारिजातको शिरिषको फूल, सरुभक्तको पागलवस्ती मैले काली गण्डकी किनारमा पढेको थिएँ। जुन म बाँचिन्जेल स्मरणमा रहला, अल्जाइमर्स नलागोस्।

सन् २००८ तिर मैले केही साथीहरूसँग मिलेर काली टाइम्स नामको पत्रिका पनि प्रकाशन गर्थें। त्यसमा गण्डकी प्रदेश अन्तरगत नवलपुर जिल्लाको डेढगाउँ, रकुवा, रुचाङ, नरम, बुलिङटार आदि ठाउँका समाचार, लेख, अन्तरवार्ता छापिन्थे। त्यो बेला देश संघीयतामा गएको तथा प्रदेश बनिसकेको थिएन। आर्थिक अभावका कारण डेढ वर्षपछि त्यो गाउँले पत्रिका नियमित गर्न सकिएन। त्यतिबेलाका केही सामग्री पनि यो ब्लगमा छ।