कलियुगका कुरा: ११ प्रदेशले मर्का पर्ने भो

Monday, May 21, 2012

११ प्रदेशले मर्का पर्ने भो

यो सहमति भयो भनिएको ११ प्रदेशको प्रस्तावले त मलाई साह्रै मर्का पर्ने भो। घर छ नवलपरासी जिल्लाको पहाड डेढगाउँमा। नुन तेल र बिहेबारीको सामान लिन तनहुँ र पोखरातिर पाइपर्छ। अहिले नवलपरासी जिल्लालाई बाँके-बर्दीयासँग लगेर जोडदिएछन्। जिल्ला सदरमुकाम परासी जान भन्दा अहिले त काठमाडौं आउन नजिक छ। भोलिपर्सी प्रदेशको राजधानी दाङ वा नेपालगञ्ज पुर्याए भने झन् के हाल हुनेहोला। यति बोलुँ संघीयता बिरोधी भन्देलान्। नबोलुँ आफूलाई मर्का परेको कुरो।

Raj Pandey, Rajkumar Karki, Deepa Lamichhane and 114 others like this.
5 shares
- Nepali Adhikari Mohan दिपक दा, अब बसार्इं सरार्इं गरौं - टन्टै साफ !
  May 16 at 8:49pm · · 1
- Mukesh Pokhrel · Friends with Ekal Silwal and 307 others
  birodh garnu besh hola
  May 16 at 9:28pm ·
- Deepak Acharya haha
  May 16 at 9:35pm ·
- Chandra Gharti Magar रोल्पाको हाल नि उही छ । शायद झनै बेहाल । अब पुर्याउने भए क्या रे बतउलि-खसौली हुँदै पल्पातिर नै ।
  May 16 at 9:55pm ·
- Ram Raj Sharma ‎Dipak Bhattarai jee Nepal Banda kahile rakhne ho yesko Birudhha maa janakari pau hai...
  May 16 at 10:22pm ·
- Binod Kumar tehi dai sari marka hune bho ta ..
  May 16 at 10:24pm ·
- Keshav Raj Pathak Haina yo hatpate ko kaam latpate ta vaena kasailai ni milena rajya ta tentionai vayo,
  May 16 at 10:24pm via mobile ·
- Sapana Sharma oho nawal parasi lai banke ra bardiya sanga jodyo?
  May 16 at 11:35pm ·
- Kulananda Giri Sanghiyatalai ajha ramrari bujhau hai Dipakji !
  May 17 at 1:27am ·
- Shishir Chandra Bastakoti · 17 mutual friends
  Mero pani Bulingtar ho, malai pani marka parne bho....
  May 17 at 3:42am via mobile ·
- Amrit Nhehang Rai सबल र सक्षम मानिसलाइ जुन जिल्ला जुनसुकै राज्यमा जोडे पनि केहि फरक पर्नेवाला छैन। अहिले पनि त हामि आफुलाइ आवश्यक पर्ने सामान भारातबाट डाइरेक खरिद गरिरहे छौँ भने आफ्नै देशको अर्को राज्यबाट किन्न के नै अप्ठ्यारो पर्ला र? फेरि विकासको लहर त गाउँ गाउँमा पुर्याउँने हो नि। अँ साँचि दिपक सर डार्क रेस्टुेन्टको बारेमा पनि हजुरले केहि लेख्नु पर्यो। अब केहि दीन सम्म मात्रै संचालन मा रहने यो रेस्टुरेन्टमा हीजो मात्रै ५ देखि ६ बजे साँझ सम्म १४ नेपाली र ३ विदेशीसहित जम्मा १७ जा ग्राहक हरु आइ सकेकाथिए। छुट्टैअनभव लिन तपाइँ र अरुलाइ पनि लिएर आउँनु होस्न है?
  May 17 at 3:53am · · 3
- Bikash Tiwari chinta nagarnu dai tyo pahadi bheg lai 6uttai rajya chahiyo bhanera nakabando hadtall j mil6 tei garnu ani aafno gauko matra 6uttai rajya paihaling ni tespa6i ta sajilai sajilo...........\
  May 17 at 4:41am · · 1
- Bishnu Bhurtel अब नेपाल बन्द गर्नुपर्छ ।
  May 17 at 6:02am via mobile ·
- Nepali Deepkiran Sharma k bhanu ra kahi?
  May 17 at 10:23am ·
- Banjade Ganesh Prasad अब तपाईंको र हाम्रो भेटघाट हुने गरायो यो ११ प्रदेश ले, ल दिपक सर बधाई दिन्छु हजुर लाई दाङ को तर्फ बाट । कती काठमाण्डुमा मात्र भेट्घाट गर्ने होर ? हे हे हे खितिती खितिती खितिती
  May 17 at 12:14pm ·
- Rajan Kuikel Mero pani testai hal 6 sathi
  May 17 at 12:34pm ·
- Kulung Rai America jana lai najik bho aba PARASI jana lai tada bho,, dipak ji
  May 17 at 2:04pm ·
- Padam Bandhu Pokhrel Dheraila parne marka ho.
  May 17 at 7:10pm ·

No comments:

Post a Comment

Please leave your comment here

को हो?

सन् २००९ देखि २०१३ सम्म मैले लेख्ने फेसबुक स्टाटसको अन्त्यमा 'हास्नुपर्ने कारण धेरै छन् हा हा हा... ' भनेर लेखिएको हुन्थ्यो। त्यही हास्नुपर्ने कारणलाई कोही कोही साथीले 'खुब मन पर्छ त्यसलाई एक ठाउँमा संग्रह गरेर राख् न' भनेर उचालेकाले कली टाइम्स (कलियुगका कुरा) शुरु भएको हो। फेसबुकले स्टाटसमा निश्चित क्यारेक्टर मात्र राख्न दिने हुनाले (त्यतिबेलाका कुरा, अहिले त परिवर्तन भइसक्यो) कतिपय लामा स्टाटस पनि यहाँ हुन्छन्।

र, कहिलेकाँही मलाई लेख्न मन लाओ भने तीन हजार शब्द पनि लेखेको र त्यसलाई यहाँ थुपारेका उदाहरण छन्। त्यसबाहेक मैले कुनै कुनै पत्रिका वा अनलाइनका लागि लेखेको लेखलाई पनि मन लाग्दा लाग्दा यहाँ थुपार्ने गर्छु।

खासमा चाहिँ मेरा बाउआमाले राख्देको नाम दीपक भट्टराई हो। आफैं केही गरेर अरुलाई रोजगार दिने पाइन (खुबी) नभइन्जेल पत्रकारको काम गरिरहेको छु। अहिले बिबिसी मेडिया एक्सन म्यानमारमा सिरिज प्रोड्युसरको काम गर्छु। यस अगाडि २०१७ अक्टुबरसम्म बिबिसी मिडिया एक्सन नेपालले उत्पादन गर्ने साझा सवाल कार्यक्रमको सम्पादक थिएँ। तर मैले यहाँ राख्ने सामाग्रीमा म काम गर्ने संस्थाको कुनै साइनो छैन, 'गोरु बेचेको पनि।' यहाँ राखेका सामाग्री शुद्ध मेरा मनमा लागेका विशुद्ध कुरा हुन्।

सक्रिय पत्रकारिता गर्न थालेको दुई दशक भन्दा धेरै भयो। स्पेसटाइम भन्ने दैनिक पत्रिकामा दुई वर्ष जति, कान्तिपुर टिभीमा ६ वर्ष जति, दैनिकी र नागरिकन्युज अनलाइनमा डेढ वर्ष जति काम गरेपछि सन् २००९ देखि अहिलेको संस्थामा जागिरे छु।

धन्नै बिर्सिएको,

सन् २००८ मा यो ब्लग शुरु गर्दा यो ब्लगको नाम काली टाइम्स थियो। म काली गण्डकी (शालीग्राम पाइने)को किनारमा जन्मेको हुँ। डेढगाउँमा। कैयौं दिन अनि कैयौं रात गण्डकी किनारमा कहिले एक्लै, कहिले दुक्लै र कहिले साथीहरूसँग बिताएको हुनाले काली गण्डकीसँग मेरो विशेष लगाव छ। हर्मन हेस्सेको पुस्तक सिद्वार्थ, पारिजातको शिरिषको फूल, सरुभक्तको पागलवस्ती मैले काली गण्डकी किनारमा पढेको थिएँ। जुन म बाँचिन्जेल स्मरणमा रहला, अल्जाइमर्स नलागोस्।

सन् २००८ तिर मैले केही साथीहरूसँग मिलेर काली टाइम्स नामको पत्रिका पनि प्रकाशन गर्थें। त्यसमा गण्डकी प्रदेश अन्तरगत नवलपुर जिल्लाको डेढगाउँ, रकुवा, रुचाङ, नरम, बुलिङटार आदि ठाउँका समाचार, लेख, अन्तरवार्ता छापिन्थे। त्यो बेला देश संघीयतामा गएको तथा प्रदेश बनिसकेको थिएन। आर्थिक अभावका कारण डेढ वर्षपछि त्यो गाउँले पत्रिका नियमित गर्न सकिएन। त्यतिबेलाका केही सामग्री पनि यो ब्लगमा छ।