कलियुगका कुरा: कुन श्रेणीको नेपाली ?

Friday, March 9, 2012

कुन श्रेणीको नेपाली ?

धनगडीमा भेटिएका डडेल्धुराका माओवादी नेता खगराज भट्टले सुनाएका - 'क' श्रेणीका मान्छे अमेरिका वा युरोप पुग्छन्। 'ख' श्रेणीका मान्छे जापान वा कोरियातिर जान्छन्। 'ग' श्रेणीका मान्छे काठमाडौंमा बस्छन्। 'घ' श्रेणीका मान्छे खाडी वा मलेसिया पुग्छन्। 'ङ' श्रेणीका मान्छे भारततिर हिड्छन्। 'च' श्रेणीका मान्छे - धनगढी वा महेन्द्रनगर झर्छन्। अनि 'छ' श्रेणीका मान्छे मात्र बस्ने सुदरपश्चिमको पहाडका विषयमा कसले सोच्छ?

Yadav Bhattarai, Ekindra Kunwar, Mukesh Chapagain and 48 others like this.
2 shares
- Krishna Paudel So true.
  March 9 at 7:28pm ·
- K Chha Hajur Galat kura..
  March 9 at 7:35pm ·
- Deepsagar Pyasi · 282 mutual friends
  true kura, जय सूदुरपश्चिम !
  March 9 at 7:59pm · · 1
- Dinesh Kafle आफ्नो श्रेणी आज पत्ता लागो । "ङ" म परिएछ ।
  March 9 at 8:21pm · · 2
- Ashesh Poudel ङ श्रेणीकै परियो आफू पनि!!!!
  March 9 at 8:23pm ·
- आनन्द श्री श्रेष्ठ यो श्रेणी-श्रेणी थाहा छैन महोदय,बिदेशको दाम र कामलाई त्यागेर नेपाल नै अमेरिका,नेपाल नै बेलायत भनेर आफ्नै देशको मायाले बसेको मान्छे हुँ म । यो श्रेणीले म नेपाली नै हैन त भन्ने प्रश्न गर्न मन लागेन । म सुख्खा रोटी खान परे पनि नेपाली नै हुँ,म गहुँको ढिडो खान परे पनि नेपाली नै हुँ । मेरो कुनै श्रेणी छैन । विश्वमा परिचित काठमाण्डौँ राजधानी भएको हिमाली मुलुक,सगरमाथाको देश,बुद्धको देश नेपाल ।
  March 9 at 8:40pm · · 4
- Kiran Adhikari · Friends with Shiva Lamsal and 6 others
  Ho yo kura thick...?re u karlos slim helu..?
  March 9 at 8:59pm ·

No comments:

Post a Comment

Please leave your comment here

को हो?

सन् २००९ देखि २०१३ सम्म मैले लेख्ने फेसबुक स्टाटसको अन्त्यमा 'हास्नुपर्ने कारण धेरै छन् हा हा हा... ' भनेर लेखिएको हुन्थ्यो। त्यही हास्नुपर्ने कारणलाई कोही कोही साथीले 'खुब मन पर्छ त्यसलाई एक ठाउँमा संग्रह गरेर राख् न' भनेर उचालेकाले कली टाइम्स (कलियुगका कुरा) शुरु भएको हो। फेसबुकले स्टाटसमा निश्चित क्यारेक्टर मात्र राख्न दिने हुनाले (त्यतिबेलाका कुरा, अहिले त परिवर्तन भइसक्यो) कतिपय लामा स्टाटस पनि यहाँ हुन्छन्।

र, कहिलेकाँही मलाई लेख्न मन लाओ भने तीन हजार शब्द पनि लेखेको र त्यसलाई यहाँ थुपारेका उदाहरण छन्। त्यसबाहेक मैले कुनै कुनै पत्रिका वा अनलाइनका लागि लेखेको लेखलाई पनि मन लाग्दा लाग्दा यहाँ थुपार्ने गर्छु।

खासमा चाहिँ मेरा बाउआमाले राख्देको नाम दीपक भट्टराई हो। आफैं केही गरेर अरुलाई रोजगार दिने पाइन (खुबी) नभइन्जेल पत्रकारको काम गरिरहेको छु। अहिले बिबिसी मेडिया एक्सन म्यानमारमा सिरिज प्रोड्युसरको काम गर्छु। यस अगाडि २०१७ अक्टुबरसम्म बिबिसी मिडिया एक्सन नेपालले उत्पादन गर्ने साझा सवाल कार्यक्रमको सम्पादक थिएँ। तर मैले यहाँ राख्ने सामाग्रीमा म काम गर्ने संस्थाको कुनै साइनो छैन, 'गोरु बेचेको पनि।' यहाँ राखेका सामाग्री शुद्ध मेरा मनमा लागेका विशुद्ध कुरा हुन्।

सक्रिय पत्रकारिता गर्न थालेको दुई दशक भन्दा धेरै भयो। स्पेसटाइम भन्ने दैनिक पत्रिकामा दुई वर्ष जति, कान्तिपुर टिभीमा ६ वर्ष जति, दैनिकी र नागरिकन्युज अनलाइनमा डेढ वर्ष जति काम गरेपछि सन् २००९ देखि अहिलेको संस्थामा जागिरे छु।

धन्नै बिर्सिएको,

सन् २००८ मा यो ब्लग शुरु गर्दा यो ब्लगको नाम काली टाइम्स थियो। म काली गण्डकी (शालीग्राम पाइने)को किनारमा जन्मेको हुँ। डेढगाउँमा। कैयौं दिन अनि कैयौं रात गण्डकी किनारमा कहिले एक्लै, कहिले दुक्लै र कहिले साथीहरूसँग बिताएको हुनाले काली गण्डकीसँग मेरो विशेष लगाव छ। हर्मन हेस्सेको पुस्तक सिद्वार्थ, पारिजातको शिरिषको फूल, सरुभक्तको पागलवस्ती मैले काली गण्डकी किनारमा पढेको थिएँ। जुन म बाँचिन्जेल स्मरणमा रहला, अल्जाइमर्स नलागोस्।

सन् २००८ तिर मैले केही साथीहरूसँग मिलेर काली टाइम्स नामको पत्रिका पनि प्रकाशन गर्थें। त्यसमा गण्डकी प्रदेश अन्तरगत नवलपुर जिल्लाको डेढगाउँ, रकुवा, रुचाङ, नरम, बुलिङटार आदि ठाउँका समाचार, लेख, अन्तरवार्ता छापिन्थे। त्यो बेला देश संघीयतामा गएको तथा प्रदेश बनिसकेको थिएन। आर्थिक अभावका कारण डेढ वर्षपछि त्यो गाउँले पत्रिका नियमित गर्न सकिएन। त्यतिबेलाका केही सामग्री पनि यो ब्लगमा छ।