कलियुगका कुरा: माओवादीले पैसै हराए कि ?

Monday, December 12, 2011

माओवादीले पैसै हराए कि ?

अस्तिनै ३४ हजार सेना, हतियार ४ हजार मात्र भन्दा प्रचण्डले ३ हजार हतियार त हरायो भनेका थे, अहिले ३ हजार लडाकु शिविरबाटै हरायो भन्याछन्, भोलिपर्सी नभएका लडाकुको नाममा ल'को १ अर्ब १८ करोड रुपैयाँ फिर्ता दिनु भनेर संसदले/दलहरुले निर्णय गरे भने पनि कामरेडहरुले त्यो पैसा नि हरायो भन्छन् कि जस्तो लाइराछ... आखिर देशाँ सुरक्षा छैन भन्ने कुरा सबैलाई थाहा छ क्यारे। हतियार र लडाकु हराएकाले पैसा हराउन के बेर।

Prakash Koirala, Amrit Baral, Premraj Timsena and 67 others like this.
3 shares
- Keshav Raj Pathak Ho dada enko kai bolnai bekar 6a
  December · · 1
- Mukti Bhattarai jasari vayapani deshlai khali garnu 6 ta kamret or na kamret ?
  ·
- Mahendra Panta · Friends with Sunita Gyawali
  netale j bole pani hunchha bhaneka 6na yinalai karbahi hunuparcha
  ·
- Adhikari Hari High power full bhayar baseko byakti..........kasle karbahi garnu ..
- Mahesh Adhikari O sathi kasto hisab ho timro.sabai jana surubatanai gayab ta vayanan hola ni. Kasari arab purayako.
- Pukar Rai tyo ta Dipak dai lai thaha rahechha hoina hehehehehehe
- Shahi Rosh rajniti bhasha nai yestai hola....satya kura vanne hudain baa....
- Raman Dhakal लडाकुको अगाडीको ल ने हरायो भने त कमरेडहरुको बिजोक ने हुने भयो
  · · 3
- Madhav Sharma RAMRO BISHLESHAN ...! Mahanayak le je bhane pani hamile thikai hola bhannu parchha ...!!!
- Tara Thapa Magar अगाडिको (ल)डाकु नै हराएको पार्टी हो नी आखिर
  · 1
- Bishnu Prasai तीन हज्जार हतियार सहित तीन हज्जार लडाकु तीन बर्ष अघिको सप्तकोसी बाडिमा बगेर गएको एतीछीटै बिर्सिदिनु भएन नि हौ दीपक बाबु!!

No comments:

Post a Comment

Please leave your comment here

को हो?

सन् २००९ देखि २०१३ सम्म मैले लेख्ने फेसबुक स्टाटसको अन्त्यमा 'हास्नुपर्ने कारण धेरै छन् हा हा हा... ' भनेर लेखिएको हुन्थ्यो। त्यही हास्नुपर्ने कारणलाई कोही कोही साथीले 'खुब मन पर्छ त्यसलाई एक ठाउँमा संग्रह गरेर राख् न' भनेर उचालेकाले कली टाइम्स (कलियुगका कुरा) शुरु भएको हो। फेसबुकले स्टाटसमा निश्चित क्यारेक्टर मात्र राख्न दिने हुनाले (त्यतिबेलाका कुरा, अहिले त परिवर्तन भइसक्यो) कतिपय लामा स्टाटस पनि यहाँ हुन्छन्।

र, कहिलेकाँही मलाई लेख्न मन लाओ भने तीन हजार शब्द पनि लेखेको र त्यसलाई यहाँ थुपारेका उदाहरण छन्। त्यसबाहेक मैले कुनै कुनै पत्रिका वा अनलाइनका लागि लेखेको लेखलाई पनि मन लाग्दा लाग्दा यहाँ थुपार्ने गर्छु।

खासमा चाहिँ मेरा बाउआमाले राख्देको नाम दीपक भट्टराई हो। आफैं केही गरेर अरुलाई रोजगार दिने पाइन (खुबी) नभइन्जेल पत्रकारको काम गरिरहेको छु। अहिले बिबिसी मेडिया एक्सन म्यानमारमा सिरिज प्रोड्युसरको काम गर्छु। यस अगाडि २०१७ अक्टुबरसम्म बिबिसी मिडिया एक्सन नेपालले उत्पादन गर्ने साझा सवाल कार्यक्रमको सम्पादक थिएँ। तर मैले यहाँ राख्ने सामाग्रीमा म काम गर्ने संस्थाको कुनै साइनो छैन, 'गोरु बेचेको पनि।' यहाँ राखेका सामाग्री शुद्ध मेरा मनमा लागेका विशुद्ध कुरा हुन्।

सक्रिय पत्रकारिता गर्न थालेको दुई दशक भन्दा धेरै भयो। स्पेसटाइम भन्ने दैनिक पत्रिकामा दुई वर्ष जति, कान्तिपुर टिभीमा ६ वर्ष जति, दैनिकी र नागरिकन्युज अनलाइनमा डेढ वर्ष जति काम गरेपछि सन् २००९ देखि अहिलेको संस्थामा जागिरे छु।

धन्नै बिर्सिएको,

सन् २००८ मा यो ब्लग शुरु गर्दा यो ब्लगको नाम काली टाइम्स थियो। म काली गण्डकी (शालीग्राम पाइने)को किनारमा जन्मेको हुँ। डेढगाउँमा। कैयौं दिन अनि कैयौं रात गण्डकी किनारमा कहिले एक्लै, कहिले दुक्लै र कहिले साथीहरूसँग बिताएको हुनाले काली गण्डकीसँग मेरो विशेष लगाव छ। हर्मन हेस्सेको पुस्तक सिद्वार्थ, पारिजातको शिरिषको फूल, सरुभक्तको पागलवस्ती मैले काली गण्डकी किनारमा पढेको थिएँ। जुन म बाँचिन्जेल स्मरणमा रहला, अल्जाइमर्स नलागोस्।

सन् २००८ तिर मैले केही साथीहरूसँग मिलेर काली टाइम्स नामको पत्रिका पनि प्रकाशन गर्थें। त्यसमा गण्डकी प्रदेश अन्तरगत नवलपुर जिल्लाको डेढगाउँ, रकुवा, रुचाङ, नरम, बुलिङटार आदि ठाउँका समाचार, लेख, अन्तरवार्ता छापिन्थे। त्यो बेला देश संघीयतामा गएको तथा प्रदेश बनिसकेको थिएन। आर्थिक अभावका कारण डेढ वर्षपछि त्यो गाउँले पत्रिका नियमित गर्न सकिएन। त्यतिबेलाका केही सामग्री पनि यो ब्लगमा छ।