अम्रिकीले नेपालीलाई के भन्या होलान्?

इटालीका प्रधानमन्त्री बेर्लुस्कोनीलाई 'अप्रभावकारी', रुसी प्रधानमन्त्री भ्लादिमिर पुटिनलाई 'अल्फा डग', फ्रान्सेली राष्ट्रपति निकोलस सार्कोजीलाई 'अधिनायकवादी', जर्मन चान्सलर एन्जेला मार्केललाई 'खतरा लिन नचाहने व्यक्ति' र अफगान राष्ट्रपति हमिद कारजाईलाई 'कमजोर र षडयन्त्रकारी' भनेका अम्रिकी अधिकारीहर्ले नेपालका पूर्व-हरु राजा ज्ञानेन्द्र, प्रधानमन्त्री शेरबहादुर देउवा, गिरिजाप्रसाद कोइराला, प्रचण्ड, प्रधानसेनापति रुक्माङ्द कटवाललाई के के भन्या होलान्। 
लउन कोही ह्याकर छैनौ नेपालाँ ? छिटो त्यो विकिलिक्सको नेपाल प्रतिवेदन सार्वजनिक गर्दियाओ न हतार भइसक्यो आफ्लाई जान्न...

आफ्ना कोही मन्त्री भए पो विदेश घुम्नलाई

एकाबिहानै मेसेज आछ एउटा पत्रकार साथीको : आफू त मन्त्री भइन्न भइन्न आफ्ना त नातागोता नि मन्त्री हुने खालका छैनन्। नभए त स्वास्थ्य मन्त्री उमाकान्त चौधरीले आफ्ना शिक्षक दाइ रमाकान्त चौधरीलाई स्वास्थ्य प्रणाली सम्बन्धी इथोपियामा भइरहेको अन्तर्राष्ट्रिय सम्मेलनाँ भाग लिन पठाए झैं कुनै अन्तर्राष्ट्रिय सम्मेलना जान पाम्दा हुँ नि...।

विकी लिक्समा आँखा

wikileaks.org मा आँखा टाँसेर बसिराछु यार म त। नेपालाँ भाको अम्रिकी एम्बेसीले के के सुचना पठारच त आफ्नो सरकारलाई भनेर। नेपालाँ अम्रिकाने दुताबासको को कस सँग कस्तो कस्तो साँठगाँठ रच भन्ने पनि बुझ्न पाइएला नि। तर चिन्ता छ यार कतै आफूले आदर गर्ने व्यक्तिहरुको नाम पो दुताबासबाट भटाभट पैसा लिनेहरुमा पर्ने हुन् कि?

थपेको ६ महिना नि सकियो

लु सभासदहरु संविधानसभाको थपेको एक वर्ष मध्ये ६ महिना त शाकाहारी भाषाँ सिन्को नभाँचीकन मांसाहारी भाषाँ माखो नमारीकन सिध्याउनुभएछ क्यारे। बाँकी छ महिना रह्यो। अब चाहिँ आफ्ना शिर्ष भनिएका नेताहरुलाई चिमोटेर, निमोठेर, घुर्क्याएर, थर्काएर संविधान बनाउन लगाउनुहोला। नत्र, नत्र......। नडराउनुहोस् हामीलाई चिनिहाल्नुभो नि, हाम्ले केही नि गर्दैनम्, देशाँ फेरि हिंसा हुनुभन्दा एक वर्ष थप्नुस भन्छम्।

लास्ट लास्ट बेलातिर छिटो संविधान लेख भनेर दबाब दिएम् भनेर नरिसाउनुहोला है। अहिल्यैबाट दबाब त हामीले नागरिक समाज वुद्धिजिवी कसैले पनि देका छैनम् नि। अहिल्यैबाट दबाब दियो भने त संविधान लेखिन पनि सक्छ। 

कहाँ डेनमार्कको कोपनहेगन कहाँ मेक्सिको

यो मेक्सिको भन्ने देश त्यति गतिलो होइनछ भन्ने थाहा पाइयो। 

पोहोर जलवायु परिवर्तन सम्बन्धि सम्मेलन डेनमार्कको कोपनहेगनाँ हुँदा सात सय जति नेपाली गाथे। जान पाउने र नपाउने बीच कत्रो तानातान हानाहान थियो। महिना एक जति मिडयाँ त्यस्कै चर्चा थ्यो। 

अहिले त्यही सम्मेलन मेक्सिकोको क्यानकुनमा सुरुभो। न नेपाली मिडियाँ त्यस्को चर्चा छ न त्यता जानलाई लुछाचुँडी। एउटा वातावरणविदलाई सोध्या-युरोप अम्रिकाँ जस्तो उत्तरी अम्रिकाँ लुकेर फाइदा छैन रे के... अनि रमाइलो नि युरोपाँ जति छैन होला  नि कि कसो हो?

माओवादीको छुट्टाछुट्टै मेस

पालुङटाराँ माउवादी मेसको भात खान पाइयो एकदिन। आर्मी, पुलिसको भान्साँ अफिसर्स मेस र जवान मेस भन्ने देख्दा यही होला सामन्तवाद भनेको सोचेर बसिराथें। 

साम्यवादीहर्को नेतादेखि कार्यकर्तासम्म सबैको एउटै मेस होला भनेको त्यहाँ नि केन्द्रीय पदाधिकारी र अन्यका लागि छुट्टै मेस हुँदो रचत। मेसको सजावट नै फरक फरक। 

पत्रकारहरूले हुलास बासमति चामलको भात छ भित्र भन्थे, हाम्लाइ त चोइला परेको सोना मनसुली चामलको भात जस्तो पो दिए त भित्र...

धेरै जना भएर व्यवस्थित गर्न छुट्टाछुट्टै मेसको व्यवस्था गर्या होलान्। नभए त साम्यवादीहरुको त नेतादेखि कार्यकर्ता सम्मको खवाई, बसाई, लवाई एउटै छ होला।   

पालुङटाराँ पिप्ली लाइभ

विचरा माउवादी नेताहरूको विजोग रचनि पालुङटाराँ। घन्टैपिच्छे लाइभ गर्ने टिभी पत्रकारहरु 'पिप्ली लाइभ' फिलिममा झै‌ बल्छी थापेर बसेका र'छन्। जो आयो त्यल्लाई समातेर, उचालेर, घचटेर माइक भाटाँ लगेर लाइभ बनाइदिहाल्दा रहेछन्। अनि तपाइको नाम के हो, यहाँ किन आ भनेर अन्तवार्ता सुरु। एकजना पीडित होलान् मिडिया सेन्टरट अलि पर आएसी भन्दै थिए बल्ल बल्ल आज त जोगिएर आइयो....

पालुङटारको यात्रा

पालुङटार नगए त पत्रकारै भइन्न झै‍‍ गरे त। लाइयो अब पालुङटारतिर डेड सय रुप्पेको बादली चश्मा लाएर। आँखाको रोग हुन सक्छ क्या धेरै जना भेला भए ठाउँमा....

Thursday at 8:54am ·  · Comment, Nov 25th 2010

देश निर्माणको जिम्मा सिमेन्टले ल्यारचन र नेताहर्लाई मस्ती

नेताहर्ले देश विकास निर्माणाँ किन ध्यान नदिया भन्ने त बल्ल पत्ता लाएँ। नेपाली टिभीहर्मा शक्तिमान, अम्बे, निर्माण, मारुती, शालिमार के के जाति सिमेन्टका विज्ञापन हेरेको सबैले देश निर्माणको जिम्मा अब यो सिमेन्टलाई भन्दै भव्य शहर, पुल, महलहरु देखाका-देखाइ गर्दारचन्। देश निर्माणको जिम्मा सिमेन्ट कम्पनीहर्ले लिएसी नेताहर्लाई केको टाउको दुखाई। हेर्या हो टिभीआँ सिमेन्टको विज्ञापन ?....

90 रुपैयाँमा माना एक मकै

लउ सन्जयलिला भन्सारीको फिलिम आयो भन्दै एउटालाई लिएर गुजारिस हेर्न सिटी सेन्टर गाको।
टिकटैआँ  नै सात सय खर्च भओ।
भुट्या मकैलाई पर्नेभन्दा १० गुना पैसो तिरेर नखाने विचार्ले हाफटाइममा चुपचाप सिटाँ बसिराथें। बर्बाद पार्दिए नि... इन्टभलाँ त रेष्टुरेन्टाँ झै मेनु लिएर सिटसिटाँ सोध्न आउँदो रच।
यताउतिकाले भटाभटी अर्डर गर्न थाले। कस्तरी फसियो भने माना एक मकैलाई ९० रुप्पैयाँ किनियो। यिनीहर्ले पैसा कमाउन कति सम्म जानेका हुन्...
अर्काको पैसा उड्दा त हाँसो लाओ होला हैन...

एफएमका साहुहरुलाई गाडी चढ्ने रहर

चिने-जानेका/मानेका-नमानेका धेरैले गाडी चढेको देखेर होला हाम्रा एफएमका साहुहरुलाई नि गाडी चढ्न रहर लागेछ। देशभरका एफएमका मालिक वा सो सरहहरू पोखराँमा दुई तीन बसेर लामो छलफल गरी सरकारसँग माग गरेका छन् - एफएमले ल्याउने साना गाडीआँ नि भन्सार छुट दिन परो। भन्सार तिर्न नपरे हामी पनि गाडी चढ्थेम भन्ने आँट पलाएका सम्पूर्ण एमएफ साहुहरूलाई अग्रिम बधाई है..

कस-कसले ताली पाए

यसो नसोचिकन बसम् भन्यो नेपाली पत्रकारहर्ले सुखै दिन्नन् यार। 'प्रचण्डले बोल्दा पालुङटाराँ ताली बजेन भनेर' हेडलाइन सम्चार आएसि सोधखोज गर्नै परो -अस्ति नै काँग्रेसको महाधिवेशनाँ सुशील कोइराला बोल्दा कतिले ताली बजारचन्। एमालेको महाधिवशेनाँ झलनाथ र माधव नेपाल बोल्दा कति पटक ताली बजारछन्... कति दुःख देको यार पत्रकार मित्रहरु मेरो यो सानो दिमागलाई...